O tym co można

17 lipca 2017

Choć w praktyce nie jestem przesądna, to te siódemki w dacie muszą coś oznaczać. . Nie wierzę w czarnego kota ani w pechowy piątek trzynastego. Nie łapię się za guzik gdy widzę kominiarza. To ludzie łapali się za głowę gdy usłyszeli, że przeprowadzamy się z miasta na wieś. 

Tak, na wiochę. 

Wróżyli klęskę, bo jakże można obyć się bez sklepu po drugiej stronie ulicy. Przepowiadali plagi i radzili nam zaopatrzyć spiżarnię w cukier, mąkę i konserwy. Mówili: "dzwońcie jak się zakopiecie w śniegu", rechocząc przy tym jak żaby w okresie godowym. "Co można robić na tej wsi?" zastanawiali się, a na twarzach malował im się szyderczy uśmiech.

Mimo wszystko znalazło się również kilku dzielnych śmiałków, którzy przybili nam piątkę i nas dopingowali. Co można tu robić? 

Można delektować się zapachem lasu i łąki. 

Biegać boso. 

Podziwiać sarny pasące się za oknem popijając przy tym poranna kawę. 

Można witać bociany zwiastujące nadejście lata.

Rozkoszować się śmiechem dzieci biegających wokół domu. 

Wieczorem słuchać koncertu świerszczy. 

O tym będzie ten blog

O tym co można....